{"id":3272,"date":"2026-01-14T09:25:31","date_gmt":"2026-01-14T09:25:31","guid":{"rendered":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/?p=3272"},"modified":"2026-01-14T09:25:31","modified_gmt":"2026-01-14T09:25:31","slug":"nola-lagundu-elikadura-nahasmendua-duen-seme-edo-alaba-heldu-bati","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/nola-lagundu-elikadura-nahasmendua-duen-seme-edo-alaba-heldu-bati\/","title":{"rendered":"Nola lagundu elikadura-nahasmendua duen seme edo alaba heldu bati"},"content":{"rendered":"

Seme edo alaba batek 18 urte betetzen dituenean, familia askok aldaketa bortitza sentitzen dute. Legea aldatzen da, osasun-sistemaren arauak ere bai\u2026 baina elikadura-nahasmendua ez da desagertzen<\/strong>. Gaixotasunak hor jarraitzen du, eta laguntzaren beharra ere bai.<\/p>\n

Etapa hau askotan nahasmenduarekin, beldurrarekin eta bakardade-sentipenarekin<\/strong> bizi da. Horregatik, hasieratik argi esan behar da:
adinez nagusi izateak ez du laguntza familiarra beharrezkoa izateari uzten<\/strong>.<\/p>\n

Aldaketa legala, baina ez klinikoa<\/h3>\n

Nerabezaroan, familiek normalean parte-hartze aktiboa izaten dute tratamendu-prozesuan. Informazioa jasotzen dute, erabakietan parte hartzen dute eta baliabide egokiagoak dituzte.<\/p>\n

Adin nagusitasuna iristean, ordea, marko legala aldatzen da:<\/p>\n

    \n
  • \n

    Pertsonak tratamendua onartu edo ukatu dezake.<\/p>\n<\/li>\n

  • \n

    Talde profesionalak ezin du informazio klinikorik partekatu baimenik gabe.<\/p>\n<\/li>\n

  • \n

    Pertsona helduentzako baliabideak, askotan, urriagoak edo zatituagoak<\/strong> izaten dira.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n

    Esperientzia klinikotik, aldaketa hau zaila da ulertzen: elikadura-nahasmendua duen pertsona batek tratamendua eta laguntza behar ditu, 18, 25 edo 40 urte izan<\/strong>.<\/p>\n

    Nola bizi dute egoera hau familiek<\/h3>\n

    Ama, aita eta zaintzaile askok desorientazioa eta prozesutik kanpo geratzeko sentipena<\/strong> adierazten dute. Badakite zerbait ez doala ondo, baina ez dute informaziorik edo nola jokatu jakiteko tresnarik.<\/p>\n

    Gainera, gizarte-mezu inplizitu bat dago: semea edo alaba heldua denean, familiak atzera egin behar duela. Hala ere, esperientziak eta ebidentziak erakusten dute familia-babesak babes-faktore nagusi izaten jarraitzen duela<\/strong>.<\/p>\n

    Laguntzea ez da inbaditzea, baina ezta desagertzea ere.<\/p>\n

    Erronka ohikoenak pertsona heldua denean<\/h3>\n

    Ohiko zailtasunen artean hauek aurkitzen dira:<\/p>\n

      \n
    • \n

      Familiaren etxetik kanpo bizitzea.<\/p>\n<\/li>\n

    • \n

      Itxurazko autonomia, arrisku-egoera bat estali dezakeena.<\/p>\n<\/li>\n

    • \n

      Arazoaren larritasuna ukatzea edo laguntza baztertzea.<\/p>\n<\/li>\n

    • \n

      Zaintzaileen neke emozional metatua<\/strong>.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n

      Horrek guztiak ezintasuna, beldurra eta agortzea<\/strong> eragin ditzake, bereziki familiak bakarrik sentitzen direnean.<\/p>\n

      Laguntzea kontrolatu gabe: mugen garrantzia<\/h3>\n

      Laguntzeak ez du esan nahi edozein jokabide onartzea. Egoera batzuetan, familiek beren eragin-ahalmena<\/strong> erabil dezakete, batez ere mendekotasun ekonomikoa dagoenean (alokairua, ikasketak, aseguru medikoa, etab.).<\/p>\n

      Baldintza argiak ezartzea \u2014tratamenduan jarraitzea, arrisku-portaerak saihestea edo jarraipen medikoa egitea\u2014 ez da zigortzea, zaintzea baizik<\/strong>. Mugak eraginkorrak izan daitezen, garrantzitsua da:<\/p>\n

        \n
      • \n

        Argia eta esplizituak izatea.<\/p>\n<\/li>\n

      • \n

        Errealistak eta koherenteak izatea.<\/p>\n<\/li>\n

      • \n

        Denboran zehar mantentzea.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n

        Mugak jartzea ere ardura eta maitasun-adierazpena da.<\/p>\n

        Harremana talde profesionalarekin<\/h3>\n

        Talde profesionalak ezin badu informazio klinikorik partekatu baimenik gabe, familiei entzun egin behar die<\/strong>. Ama, aita eta zaintzaileen behaketek informazio oso baliotsua ematen dute.<\/p>\n

        Beste aukera batzuk ere badaude:<\/p>\n

          \n
        • \n

          Informazioa partekatzeko baimen informatua sinatzea sustatzea.<\/p>\n<\/li>\n

        • \n

          Kezkak azaltzeko koordinazio-espazioak eskatzea.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n

          Lankidetza-borondatea dagoenean, posible da familia tratamenduan txertatzea lege-mugen barruan<\/strong>.<\/p>\n

          Familiaren papera funtsezkoa izaten jarraitzen du<\/h3>\n

          Elikadura-nahasmendua duen pertsona heldu bat laguntzea ez da nerabezaroan bezalakoa, baina ez da gutxiago garrantzitsua<\/strong>. Presentzia, koherentzia, sostengu emozionala eta mugak mantentzeko gaitasuna funtsezko elementuak dira sendatze-prozesuan.<\/p>\n

          Laguntzea ez da kontrolatzea.
          Baina ezta atzera egitea ere.<\/p>\n

          Familientzako laguntza ACABE Gipuzkoan<\/h3>\n

          ACABE Gipuzkoan<\/strong> badakigu seme edo alaba batek elikadura-nahasmendua izateak epe luzeko eta emozionalki oso gogorra den prozesua dela. Horregatik, banakako arretaz gain, gurasoentzako laguntza-taldeak<\/strong> eskaintzen ditugu.<\/p>\n

          Talde horietan, familiek aukera dute:<\/p>\n

            \n
          • \n

            Beste familia batzuekin esperientziak partekatzeko.<\/p>\n<\/li>\n

          • \n

            Entzunak eta ulertuak sentitzeko.<\/p>\n<\/li>\n

          • \n

            Orientazio profesionala jasotzeko.<\/p>\n<\/li>\n

          • \n

            Norbere burua zaintzen ikasteko, zaintzen duten bitartean.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n

            Espazio hauek bakardadea, errua eta neke emozionala murrizten laguntzen dute, eta familiaren rola sendotzen dute sendatze-prozesuaren parte gisa.<\/p>\n

            Egoera honetan bazaude, gogoratu: ez zaude bakarrik<\/strong>. Laguntza eskatzea ere zaintzea da.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            Seme edo alaba batek 18 urte betetzen dituenean, familia askok aldaketa bortitza sentitzen dute. Legea aldatzen da, osasun-sistemaren arauak ere bai\u2026 baina elikadura-nahasmendua ez da desagertzen. Gaixotasunak hor jarraitzen du, eta laguntzaren beharra ere bai. Etapa hau askotan nahasmenduarekin, beldurrarekin eta bakardade-sentipenarekin bizi da. Horregatik, hasieratik argi esan behar da: adinez nagusi izateak ez du<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":3273,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3272"}],"collection":[{"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3272"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3272\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3274,"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3272\/revisions\/3274"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3273"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3272"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3272"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/acabegipuzkoa.org\/eus\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3272"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}